Daar was het alweer, het gevoel dat ik wilde stoppen met werken. De heenweg naar mijn werk werd steeds pijnlijker en de terugweg zat vol twijfels en plannen om morgen ontslag te nemen. Dit keer werkte ik er pas 3 maanden.

Daar is het alweer. Ik ben er alweer klaar mee. Dit keer had ik het niet zo snel verwacht. Het was immers precies de baan die ik zocht: een beetje verantwoordelijkheid, minimale reistijd en een redelijk salaris. Ik was nooit van plan om er lang te blijven. Het was een tussenoplossing, een verlengstuk in de vorm van loondienst tot ik genoeg zou verdienen als freelance schrijfster. Maar een beetje langer was wel mooi geweest. Toch besloot ik om te stoppen met werken.

Een probleem is gewoon een situatie

Het probleem: het was verschrikkelijk saai. Al mijn dagtaken pasten netjes in het eerste half uur van de dag. Ze vereisten weinig diepgang of kritisch denkvermogen. Om de andere 7,5 uur vol te maken, speurde ik naar klusjes. Kan ik iemand helpen? Mag ik toegang tot deze programma’s? Zal ik dit erbij doen? Maar ik mocht niks erbij oppakken. Ik voelde me eerder overtollig dan een nuttige toevoeging aan het team. Absoluut niet de ‘spin in ’t web’ zoals het omschreven werd in de vacature. Niet alleen ikzelf begreep niet waarom ik er was. Voor mijn collega’s was mijn aanwezigheid ook een raadsel. Zelfs toen ik er een paar maanden werkte, vroegen ze nog wat ik eigenlijk precies deed. Mijn werk was nooit de plek waar ik wilde zijn, omdat het niet leek uit te maken of ik er wel of niet was.

Communicatieproblemen en moeite met autoriteit delen blokkeerde de kans op een fijne werkdag en een succesvolle samenwerking tussen mijn werkgever en ik. Na 5 maanden gaf ik mijn werkkleding weer terug. Ik was een ervaring rijker, maar had weinig om toe te voegen aan mijn cv. Mijn zelfvertrouwen lag weer in stukken op de grond. Ik voelde me de allergrootste sukkel op aarde.

Hey, sukkel

Ben ik de enige persoon die geen leuke baan heeft? Die nooit langer dan een halfjaar bij hetzelfde bedrijf werkt? Die geen vast contract krijgt? Schaamte aan de eettafel van mijn schoonouders als vriendlief vrolijk aankondigt dat mijn werkgever me liever kwijt dan rijk is. Schaamte als mijn inkomen niet meetelt bij de hypotheekberekening. Schaamte om deze blog te schrijven. Soms voelt het als de omgekeerde wereld. Ik wil namelijk helemaal niet stoppen met werken. Ik wil onwijs gelukkig en succesvol zijn in mijn werk. Ik wil trots vertellen over wat ik doe en hoe ik zo bijdraag aan een betere, veiligere wereld. Ik wil hard werken, veel geld verdienen en op skivakanties trakteren. Ik wil financiële stabiliteit en tijd investeren om een pro te worden in mijn werk. Ik wil niets liever dan een leuke baan, dit keer voor een jaar of 5 dezelfde.

Stoppen met werken

Mag je stoppen met je werk als je werkgever oké is, je niet gepest wordt en je soms best een leuk moment hebt? Het voelt alsof je werk eerst een hel moet zijn voordat je mag stoppen. Tot die tijd moet je doorgaan met werken en niet zeuren. Maar misschien – zeker weten! – is dat mijn doordraaiende perfectionisme dat praat. Alsof je elke dag huilend thuis moet komen om ontslag te mogen nemen. Dat is natuurlijk onzin. We verdienen namelijk allemaal een leuke baan. Wat heeft het voor nut om ergens te werken waar je het echt niet naar je zin hebt? Als het doel van het leven is om blij te zijn, dan is het vasthouden aan een baan die je ongelukkig maakt het tegenovergestelde van wat je moet doen.

De kwaliteit van je omgeving bepaalt je productiviteit

Je talenten komen het beste naar voren in een veilige en comfortabele omgeving. Waar je mag experimenteren en fouten mag maken. Een werkplek waar je gestimuleerd wordt kritisch na te denken, is de ideale bloei- en groeigrond voor elke werknemer die zich wil ontwikkelen. Als jouw kritiek niet serieus wordt genomen, je verzoeken worden afgewezen of je mails onbeantwoord blijven, dan is je motivatie sneller verdwenen dan dat je je handtekening onder een contract kan zetten. Er is niks zo demotiverend als een werkgever die je klein houdt, bewust of onbewust. Het is altijd goed om stil te staan bij wat jijzelf kunt doen om de situatie te verbeteren. Maar als je chronisch ondervoed raakt op je werk door een schaarste aan aanmoediging en kansen, dan is het goed om een andere baan te overwegen. Dan is het oké om te stoppen met werken.

Eindpunt

Ik ben geboren in een groep succesvolle, zelfstandige en onafhankelijke vrouwen. Dat ik mijn eigen geld moet verdienen en altijd voor mezelf moet kunnen zorgen, was de boodschap die ik mijn hele opvoeding heb gehoord en gezien. Het idee dat ik iemand anders nodig heb, voelt dan ook heel vreemd. Ik ben soms bang dat het me nooit gaat lukken om een leuke baan te vinden. En dat ik een werkloze huisvrouw word – terneergeslagen door alles wat me niet is gelukt in het leven, levend van het geld van een ander. Maar weet je, wie of wat ik word, dat heb ik helemaal zelf in de hand. De uitvoering en de controle ligt bij mij.

Dit keer is het anders

Nu is het anders. Ik heb namelijk al een bedrijf, waar ik trots op ben en waarmee ik een positieve bijdrage lever aan bijna 4.000 bloglezers per maand. Ik vertrouw blindelings erop dat er mooie dingen gaan gebeuren. Ik voel me nog steeds een sukkel, maar tegelijkertijd is mijn leven nu beter dan het ooit is geweest, omdat ik door mijn tegenslagen heb geleerd te kiezen voor mezelf en mijn geluk. Een werkloze sukkel, maar wel met zelfkennis en eindeloze positiviteit en zin in het leven. En ik weet zeker dat precies dat me gaat begeleiden naar de money making machine waar ik naar zoek.

Is werken voor jou altijd zwaarder geweest dan voor anderen?

Dat herken ik. Werken was voor mij altijd een uitdaging. Ging altijd stroef en zwaar. Hoe hard ik mijn best ook deed, ik belandde altijd in een conflict met de baas. Ik verveelde me vaak en vond mijn collega’s niet leuk. Ik voelde me alleen, enorm verveeld en alsof ik me als iemand anders moest voordoen op werk.

Het gevolg? Mijn contracten werden nooit verlengd en na 6 maanden moest ik wéér solliciteren. Dit gebeurde niet omdat ik dom ben. Ik kan goed nadenken, heb veel kennis over mijn vak en kan mij goed concentreren. Ik ben het probleem niet. Het probleem is dat deze banen niet bij mij passen.

Als jij je herkent in mijn verhaal, dan is het tijd voor jou om je los te maken van de illusie dat een normale baan je ooit gelukkig gaat maken. Je zult op zoek moeten gaan naar een andere manier om geld te verdienen. En geloof me, zodra je je dat eenmaal beseft, wordt alles beter.

Je hoeft je niet meer als iemand anders voor te doen. Je hoeft niet meer voor stomme werkgevers te werken. Je hoeft je niet meer te schamen voor wat je leuk vindt om te doen en hoe je leeft. Je kunt zijn wie je bent. Als je je inkomen op een leuke manier kunt verdienen, dan is zelfs werken leuk.

Dit e-book is voor jou als je:

  • vast zit in je carrière.
  • je doodongelukkig voelt met je werk.
  • geen uitweg meer ziet.
  • je schaamt voor wie je bent.
  • je schaamt omdat je niet ‘normaal’ bent.
  • niet weet wat je wilt in het leven.
  • een nieuw begin nodig hebt.

In dit e-book ga ik jou helpen gelukkiger te worden.